Paidiatros.com

Το μωρό μου λέει πολλά ψέματα


Παρατηρώ μια μεγάλη αλλαγή στη συμπεριφορά του γιού μου (6 χρονών) τις τελευταίες εβδομάδες. Γενικά ήταν "καλό μωρό" και υπάκουο. Τελευταία άρχισε να λέει πάρα πολλά ψέματα για τα πάντα και με μεγάλη ευκολία. Κάποιες φορές μάλιστα ενοχοποιεί άλλους για κάτι που έκανε ο ίδιος. Προσπάθησα να του εξηγήσω αρκετές φορές με το καλό, αλλά όταν είδα ότι συνέχισε η ίδια συμπεριφορά καταλήξαμε σε τιμωρίες (στέρηση παιχνιδιών και τηλεόρασης). Να σημειώσω ότι επειδή είναι χαμηλών τόνων και κλειστός χαρακτήρας, δεν μου μιλά εύκολα και δεν ξέρω αν τον απασχολεί κάτι ή συμβαίνει κάτι στο σχολείο. Θα ήθελα τη συμβουλή σας για τον σωστό χειρισμό του θέματος.

Η ανατροφή παιδιών είναι η πιο δύσκολη δουλειά στον κόσμο να γίνει σωστά.  Γι' αυτό και ο καθένας μας κάνει ό,τι μπορεί ανάλογα με τις γνώσεις και τις εμπειρίες του.   Πολλοί γονείς θεωρούν ότι τα παιδιά "μεγαλώνουν μόνα τους", χωρίς να χρειάζεται να ασχοληθούν ιδιαίτερα.  Άλλοι ασχολούνται υπερβολικά, καταπιέζοντας και υπερ-προστατεύοντας άθελα τους τα παιδιά τους.  Κάποιοι γονείς δυσκολεύονται να βάλουν όρια, με αποτέλεσμα τα παιδιά τους να είναι μπερδεμένα και να δυσκολεύονται να έχουν αυτοέλεγχο.  Άλλοι γονείς πάλι, περιμένουν από τα παιδιά να είναι φρόνιμα και υπάκουα και κάνουν ό,τι μπορούν για να το πετύχουν, κάτι που συνήθως περιλαμβάνει αυστηρότητα, τιμωρίες και πρόκληση ενοχών.  Ως αποτέλεσμα, τα παιδιά κλείνονται συχνά στον εαυτό τους και φοβούνται να εκφράσουν τις ανάγκες και τα συναισθήματα τους, να παραδεχθούν τα λάθη και τις αδυναμίες τους, από φόβο απόρριψης, κριτικής και / ή τιμωρίας.  Από εδώ πηγάζουν συχνά και τα ψέματα.

Ο ρόλος του γονιού είναι να είναι πρωτίστως ο συμπαραστάτης, προστάτης και υποστηρικτής του παιδιού του, ακόμα και όταν αυτό δε συμπεριφέρεται σωστά.  Τα παιδιά είναι φυσικό να κάνουν αταξίες, να συμπεριφέρονται ανώριμα και ανεύθυνα πολλές φορές και ο ρόλος του γονιού είναι να δείχνει υπομονή, κατανόηση, να προσπαθεί να καταλάβει τους λόγους που κάνουν το παιδί του να συμπεριφέρεται με διάφορους τρόπους.  Μέσα από την κατανόηση, την επικοινωνία και τη στενή σύνδεση γονιού - παιδιού, το παιδί μπορεί να νιώσει πιο ελεύθερο, να έχει περισσότερη εμπιστοσύνη και να μπορεί πιο εύκολα να παραδεχθεί, να αποδεχθεί και να αναλάβει τις ευθύνες των πράξεων του.  Έτσι μπορεί να είναι πιο ήρεμο, υπεύθυνο και να έχει ψηλότερη αυτοεκτίμηση και υγιείς σχέσεις με τους γύρω του.

Η τιμωρία θεωρείται αντι-παιδαγωγική μέθοδος, με ελάχιστα έως μηδενικά οφέλη, ενώ ελλοχεύει πολλούς κινδύνους για τη ψυχική ισορροπία του παιδιού και τη σχέση του με τους γονείς του.  Αντίθετα, η επικοινωνία, η αποδοχή που δείχνεται έμπρακτα (και δε σημαίνει συμφωνία με λανθασμένες συμπεριφορές), οι φυσικές και λογικές συνέπειες των πράξεων ενός παιδιού, οι εξηγήσεις, όλα αυτά βοηθούν καλύτερα τις οικογενειακές σχέσεις, αλλά και ένα παιδί να ωριμάσει.

Πιστεύω ότι θα σας βοηθήσει να διαβάσετε για το Attachment Parenting, μια προσέγγιση στην ανατροφή των παιδιών με άριστα αποτελέσματα.  Σχετικό άρθρο θα βρείτε και στην ιστοσελίδα μας.

 

http://www.paidiatros.com/children/Punishment-heaven

Λουίζα Θεοφάνους - Ιωακείμ, Συμβουλευτική Ψυχολόγος Ξένια Ρούσου




Μείνετε ενημερωμένοι για την υγεία του παιδιού σας

Εισάγετε την ημερομηνία γέννησης του παιδιού σας