Paidiatros.com

Το ένα μωρό μου από τα δίδυμα 20 μηνών κλαίει ασταμάτητα


ΕΧΟ ΔΥΟ ΑΓΟΡΑΚΙΑ ΔΙΔΥΜΑ 20 ΜΗΝΩΝ.Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΜΟΥ ΓΙΟΣ ΚΑΤΑ 1'ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΔΙΑΠΙΣΤΩΝΩ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ.ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΗΜΕΡΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΜΕΧΡΙ Κ ΤΩΡΑ ΚΛΑΕΙ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΝΑ ΔΙΑΣΤΗΜΑΤΑ.ΟΤΙ Κ ΝΑΙ ΤΟΥ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΜΕΝΕΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΜΕΝΟΣ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ.ΤΟ ΠΗΓΑΙΝΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΠΑΙΔΟΤΟΠΟ Κ ΑΠΟ ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΜΠΑΙΝΟΥΜΕ ΜΕΣΑ Κ ΚΑΘΟΜΑΙ Κ ΕΓΩ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΚΛΑΙΕΙ ΑΣΤΑΜΑΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΜΟΥ ΕΝΟ Ο ΑΔΕΛΦΟΣ ΤΟΥ ΠΑΙΖΕΙ ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΑΛΛΑ ΠΑΙΔΑΚΙΑ.ΑΝ ΤΟΥ ΠΑΡΕΙΣ ΤΑ ΠΑΧΝΙΔΙΑ ΤΟΥ ΚΛΑΙΕΙ Κ ΤΑ ΘΕΛΕΙ ΟΛΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥ.ΔΕΝ ΤΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΝΑ ΤΑ ΜΟΙΡΑΖΕΤΕ ΜΕ ΤΟΝ ΑΔΕΡΦΟ ΤΟΥ.ΕΔΩ Κ 7 ΜΗΝΕΣ ΕΧΕΙ ΚΟΛΛΗΣΕΙ ΜΕ ΤΑ ΚΛΕΙΔΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΟΡΤΕΣ ΣΗΚΩΝΕΤΕ Κ ΚΟΙΜΑΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΑΓΧΟΣ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΚΛΕΙΔΙΑ .ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΒΓΑΖΕΙ Κ ΝΑ ΒΑΖΕΙ ΤΑ ΚΛΕΙΔΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΛΕΙΔΑΡΟΤΡΥΠΕΣ Κ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΤΟ ΒΑΡΙΕΤΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ,ΔΕΝ ΤΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΝΑ ΤΟΥ ΑΛΛΑΖΕΙΣ ΤΑ ΡΟΥΧΑ ΤΟΥ Κ ΠΑΛΙ ΘΑ ΚΛΑΨΕΙ.ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΗΝ ΗΛ.ΣΚΟΥΠΑ Κ ΟΛΗ ΜΕΡΑ ΑΝΑΦΕΡΕΤΕ ΣΤΗ ΛΕΞΗ ΒΟΥ ΕΚΕΙ ΣΤΑ ΧΑΦΝΙΚΑ ΤΗΝ ΑΝΑΦΕΡΕΙ.ΤΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΝΑ ΤΑΚΤΟΠΟΙΕΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΕ ΤΗΝ ΣΕΙΡΑ.ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΚΑΠΟΙΕΣ ΝΥΧΤΕ ΒΛΕΠΕΙ ΕΦΙΑΛΤΕΣ Κ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΚΑΤΕΒΑΙΝΕΙ ΚΑΤΩ ΝΑ ΠΕΡΠΑΤΑΕΙ ΓΙΑ 10 ΛΕΠΤΑ Κ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΕΚΤΟΣ ΕΑΥΤΟΥ ΝΑ ΜΗΝ ΣΤΑΜΑΤΑΕΙ ΤΟ ΚΛΑΜΑ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ,ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΚΟΚΚΙΝΟΣ,ΝΑ ΙΔΡΩΝΕΙ ΣΕ ΕΝΑ ΜΟΝΙΜΟ ΑΓΧΟΣ Κ ΜΕΤΑ ΟΤΑΝ ΕΠΑΝΕΡΧΕΤΕ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ ΗΡΕΜΕΙ Κ ΞΑΝΑΚΟΙΜΑΤΑΙ.Κ ΟΤΑΝ ΘΥΜΩΝΕΙ Κ ΚΛΑΙΕΙ ΠΕΦΤΕΙ ΚΑΤΩ Κ ΤΑΡΑΖΕΤΕ Κ ΦΟΒΑΜΑΙ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΜΗΝ ΧΤΥΠΗΣΕΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΤΟΥ Κ ΚΑΝΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΚΟ.ΜΕ ΤΟΝ ΑΔΕΡΦΟ ΤΟΥ ΣΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΠΑΙΖΕΙ ΚΑΝΟΝΙΚΑ.ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΣΑΣ ΑΝΑΦΕΡΑ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΟΥ.ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΜΕ.ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ.  

Λυπάμαι για την ταλαιπωρία που περνάτε όλοι σας, γι' αυτό και κάνετε καλά που ζητάτε βοήθεια. Θα ήθελα να διευκρινίσω όμως ότι σε καμία περίπτωση μια γνώμη μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου δεν υποκαθιστά συνάντηση με ειδικό. Θα ήταν καλύτερα να δείτε κάποιον στην Ελλάδα για να μοιραστείτε τις ανησυχίες σας και αν χρειαστεί να δει και το παιδάκι σας. Σας παραθέτω όμως κάποια σχόλια που ίσως βοηθήσουν στην περίπτωση σας: 1. Όλα τα παιδιά διαφέρουν μεταξύ τους, ακόμα και τα δίδυμα, έτσι η σύγκριση είναι ανώφελη, αλλά μπορεί να είναι και στρεσογόνος και εν τέλει επιβλαβής, αν καταλήγουμε να θεωρούμε ένα παιδί πιο φυσιολογικό από το άλλο. 2. Το ένα σας παιδί μπορεί να είναι πιο κοινωνικό, ευκολοσχέτιστο και ευκολοπροσάρμοστο από το άλλο σε αυτή τη φάση, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι τα πράγματα πρέπει και θα μείνουν έτσι 3. Υπάρχει μια πιθανότητα από αυτά που αναφέρετε, το παιδάκι σας να βρίσκεται στο 15 - 20% των παιδιών που χαρακτηρίζονται ως άτομα υψηλής ευαισθησίας. Για το θέμα αυτό μπορείτε να διαβάσετε στο ίντερνετ πολλά που έχουν γραφτεί από τη συνάδελφο Elaine Aron για τα highly sensitive persons / children. Έχει ερευνήσει και γράψει εκτεταμένα για το θέμα, ενώ μπορείτε να βρείτε και βιβλία της που ίσως σας βοηθήσουν. Σε γενικές γραμμές, τα παιδάκια αυτά χρειάζονται πιο ευαίσθητη και προσεκτική μεταχείριση σε όλα, από τη διατροφή μέχρι το ντύσιμο, μέχρι τον ύπνο, τις βόλτες και το παιχνίδι, ενώ κάθε προσπάθεια να τους "σκληραγωγήσουμε" για να "προσαρμοστούν" τους αναστατώνει και βλάπτει περισσότερο. 4. Οι εμμονές που περιγράφετε με τα κλειδιά και τις πόρτες, καθώς και άλλες παρόμοιας φύσης όπως τα ντουλάπια και τα κουμπιά, είναι συχνά σε αυτές τις ηλικίες, κατά τις οποίες εξερευνούν, πειραματίζονται και καλλιεργούν δεξιότητες. Πολλές φορές απορρέουν από άγχος των παιδιών, που δε μπορούν να το εκφράσουν και διαχειριστούν διαφορετικά και εκτονώνονται με αυτό τον τρόπο. Χρειάζεται λοιπόν αν είναι επίμονες και παρατεταμένες οι συμπεριφορές αυτές να βοηθηθούν τα παιδιά να εκφράζονται και να εκτονώνονται με πιο λειτουργικούς τρόπους όπως το σωματικό παιχνίδι και τα παιχνίδια ρόλων. 5. Τα ξεσπάσματα θεωρούνται επίσης φυσιολογικά στη νηπιακή ηλικία αλλά είναι καλό να προσπαθούμε να τα προλαβαίνουμε, αν ξέρουμε τι ενοχλεί το παιδί. 6. Αναφέρετε διάφορα στοιχεία που ίσως θεωρηθούν αυτιστικά, όπως το μονότονο παιχνίδι, τις εμμονές και την τακτοποίηση πραγμάτων στη σειρά. Η ύπαρξη τους όμως από μόνη της δεν τοποθετεί το παιδί σας στο φάσμα του αυτισμού, εκτός και αν κάνει μόνο αυτά και τίποτε άλλο, τα προτιμά γενικά από την ανθρώπινη επαφή και τα κάνει συστηματικά μέχρι τα 2,5-3 του χρόνια. Αν όμως το παιδί σας αποζητά την επικοινωνία, έστω με δικό του τρόπο και μπορεί να δοκιμάσει διάφορα πράγματα (που να του αρέσουν εννοείται), οι δυσκολίες του πιθανότατα βρίσκονται αλλού. Οφείλω να σας προειδοποιήσω ότι τα τελευταία χρόνια γίνονται υπερβολικά πολλές τέτοιες διαγνώσεις που παθολογοποιούν άδικα παιδάκια, τα οποία κατά τα άλλα μπορούν με κάποια βοήθεια να εξελιχθούν φυσιολογικά. Έχετε υπόψη σας ότι οι προσδοκίες των γονέων είναι πολύ καθοριστικές για το πώς θα εξελιχθεί το παιδί. 7. Νομίζω ότι θα ήταν χρήσιμο να πάρετε τη γνώμη και του παιδίατρου σας που γνωρίζει το παιδί σας, αλλά και κάποιου ψυχολόγου - ψυχαναλυτή, ο οποίος πιθανό να είναι σε θέση να εντοπίσει κάποια ψυχολογικά τραύματα που μπορεί να επηρέασαν την ανάπτυξη του. Ενδεικτικά σας αναφέρω ότι πιθανό να έχει ανασφαλή προσκόλληση στους άλλους και γι' αυτό δεν ηρεμά εύκολα. Αν συμβαίνει αυτό, μπορείτε να λάβετε στήριξη για να το διορθώσετε όσο είναι ακόμα μικρός και είναι πιο εύκολο. Αν θέλετε διαβάστε για το attachment parenting, το οποίο μπορεί να βοηθήσει πολύ το παιδάκι σας.

Λουίζα Θεοφάνους - Ιωακείμ, Συμβουλευτική Ψυχολόγος




Μείνετε ενημερωμένοι για την υγεία του παιδιού σας

Εισάγετε την ημερομηνία γέννησης του παιδιού σας