Paidiatros.com

Ο υιός μου, 19 μηνών, ξεκινήσαμε νηπιαγωγείο. Την 4η ημέρα έκλαιγε υστερικά από την πρώτη στιγμή που τον πήρα μέχρι που τον παρέλαβα.


Ο υιός μου, 19 μηνών, ξεκινήσαμε νηπιαγωγείο, αφού δεν έχω άλλη επιλογή φύλαξης του. Τις πρωτες ημέρες ήταν σχετικά καλός. Έμενε απο 1.5-3 ώρες. Την 4η ημέρα έκλαιγε υστερικά από την πρώτη στιγμή που τον πήρα μέχρι που τον παρέλαβα. Φαινόταν πανικοβλημένος. Το ίδιο και την 5η ημέρα κ.ο.κ. Οι νηπιαγωγοί μου είπαν να παραμένω στο χώρο του νηπιαγωγείου επειδή φαίνεται πανικοβλημένος αλλά να περιορίζομαι στην κουζίνα όπου μπορεί να με βλέπει. Ο μικρος καταλήγει να είναι γαντζωμένος επάνω μου και ενώ υπάρχουν στιγμές που θέλει να τρέξει με άλλα παιδάκια να παίξει, δεν μπορεί να με αποχωρηστεί. Αγχώνεται φοβερά. Εντωμεταξύ παρακαλώ σημειώστε ότι τον πάω και το απόγευμα να παίξει στην αυλή του σχολείου, όποταν τα πράγματα είναι πιο χαλαρά με λίγα παιδάκια μόνο να παίζουν. Τότε είναι πολύ πιο εύκολος και μου δίνεται η ευκαιρία να φεύγω μάλιστα. Είμαι πολύ αγχωμένη δεν ξέρω πως να χειριστώ την κατάσταση. Να συνεχίσω να προσπαθώ? Για πόσο καιρό? Το να παραμένω στο νηπιαγωγείο πραγματικά τον βοηθάει ή θα του δημιουργήσω την εντύπωση οτι θα είμαι πάντα εκεί; Αν μετά από 1 μηνα δεν υπάρχει βελτίωση, τότε αν παραιτηθώ από την προσπάθεια; Είμαι πολύ προβληματισμένη

Όλα τα παιδιά χρειάζονται μια περίοδο προσαρμογής σε ένα καινούργιο περιβάλλον.  Η μετάβαση αυτή πρέπει να γίνει σταδιακά.  Στο τέλος όλα τα παιδιά προσαρμόζονται.

Καλό θα ήταν να αρχίσεις ένα σταθερό πρόγραμμα προσαρμογής από την αρχή.

Την πρώτη μέρα θα πας με το παιδί σου στο σχολείο για 2 ώρες.  Οι ώρες αυτές δεν πρέπει να είναι ώρες που κοιμάται ή νυστάζει το παιδί.   θα καθίσετε στην τάξη μαζί και θα τον αφήσεις ελεύθερο να κινηθεί στο χώρο.  Δε θα μιλάς ούτε θα συμμετέχεις σε καμιά δραστηριότητα με τα άλλα παιδιά.  Θα είσαι σαν «άγαλμα».  Οι παιδαγωγοί θα προσπαθήσουν να τον πλησιάσουν, αλλά δε θα τον πιέσετε σε τίποτα.  Εσύ σταθερή, απλός παρατηρητής.

Την επόμενη μέρα θα κάνετε το ίδιο.

Την Τρίτη μέρα θα καθίσετε 3 ώρες.

Αυτές τις μέρες το παιδί θα γνωρίσει το χώρο παρέα με την αίσθηση της ασφάλειας και της σιγουριάς  της παρουσίας σου.

Συνήθως την Τρίτη μέρα τα περισσότερα παιδιά αρχίζουν να κινούνται στο χώρο.  Το υπενθυμίζω! εσύ καμία ενέργεια απλός παρατηρητής.

Την τέταρτη μέρα και αν χρειαστεί λίγες μέρες αργότερα θα φύγεις για λίγο από την αίθουσα αλλά θα είσαι κοντά στο χώρο του σχολείου.  Θα τον χαιρετήσεις και θα του εξηγήσεις ότι θα πας για λίγο δουλειά και θα επιστρέψεις.  Εκείνη τη στιγμή μπορεί να αρχίσει να κλαίει.  Δε θα λυγίσεις ούτε θα αγχωθείς.  Θα αφήσεις την παιδαγωγό να το χειριστεί.  Θα σε φωνάξει να επιστρέψεις σε μισή με μια ώρα ανάλογα.  Σε αυτό το στάδιο της προσαρμογής προσπαθείς να δώσεις στο παιδί την αίσθηση ότι η μαμά θα φεύγει και θα επιστρέφει για να πάτε μαζί στο σπίτι.  Το ίδιο θα γίνει και  την επόμενη μέρα και μετά θα φεύγεις καθημερινά από το χώρο του σχολείου κάποιες ώρες αναλόγως της αντίδρασης του παιδιού. 

Ο αποχωρισμός γίνεται σταδιακά και ο χρόνος που θα χρειαστεί είναι ανάλογα με την ιδιοσυγκρασία το  παιδιού.  Συνήθως τα περισσότερα παιδιά σε μια βδομάδα προσαρμόζονται.  Παράλληλα θα πρέπει να ενημερώσεις την παιδαγωγό του παιδιού για κάποιες αντιδράσεις και ιδιομορφίες του παιδιού για να το γνωρίσει πιο εύκολα.  

Το κάθε παιδί είναι διαφορετικό και χρειάζεται το χρόνο του.  Χρειάζεται υπομονή, ηρεμία και σταθερότητα. Προσπάθησε να αποβάλεις το άγχος σου με τη σκέψη ότι όλα τα παιδιά στο τέλος προσαρμόζονται.  Μπορείς να διαβάσεις επίσης και τα πιο κάτω άρθρα.

 

http://www.paidiatros.com/children/Separation-anxiety


http://www.paidiatros.com/children/Behaviour-Separation-anxiety

Ελισάβετ Ευσταθίου, ΠαιδίατροςΑΝΝΑ ΓΙΑΝΝΑΚΗ




Μείνετε ενημερωμένοι για την υγεία του παιδιού σας

Εισάγετε την ημερομηνία γέννησης του παιδιού σας