Paidiatros.com

Αγοράκι 9 μηνών και άγχος αποχωρισμού


εχω ενα αγορακι 9,5 μηνων και βιωνουμε αρκετα εντονα το "αγχος αποχωρισμου"... λογω συνθηκων, μιας και βρισκομαστε εδω μονο δυο χρονια, το παιδι συναναστρεφεται κατα βαση μονο με εμενα και τον συζηγο μου και πολυ σπανια με αλλο κοσμο... πλεον εχω μεγαλο προβλημα να τον παω ακομα και στο παρκο η σε καποιο σπιτι με αλλο παιδι... στο αμεσο μελλον θα χρειαστει να ξεκινησω καποια μαθηματα και θα πρεπει να τον βαλω σε παιδικο σταθμο, τι μου προτεινεται να κανω για να γινει πιο ομαλη η μεταβαση? ευχαριστω πολυ.

Μόλις προχθές είδα το μήνυμά σας, δεν ξέρω αν έγινε κάποιο μπέρδεμα με το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο. Ελπίζω να βοηθήσει η απάντηση μου. Το άγχος αποχωρισμού είναι ένα φυσιολογικό αναπτυξιακό στάδιο και διαρκεί περίπου μέχρι τους 18 μήνες της ζωής ενός παιδιού. Κύριο χαρακτηριστικό του είναι η τεράστια προσκόλληση σε ένα αγαπημένο πρόσωπο και η έντονη αντίδραση στον αποχωρισμό του παιδιού από αυτό. Η ανατροφή ενός μικρού παιδιού, ειδικά όταν κάποιος επιθυμεί να την κάνει σωστά, είναι αρκετά απαιτητική δουλειά. Για το λόγο αυτό, είναι πολύ δύσκολο όταν την αναλαμβάνουν αποκλειστικά ένα ή 2 άτομα. Είναι πάντα καλό για όλους να εμπλέκονται κι άλλοι, σε αυτή τη μικρή ηλικία όμως είναι καλύτερα και για ιατρικούς λόγους (έκθεση σε πολλά μικρόβια) αλλά και ψυχολογικούς, αν μπορείτε τις ώρες που θα απουσιάζετε να αναλαμβάνει τη φροντίδα του παιδιού μια έμπιστη νταντά (παρά να πάει το παιδί σε σταθμό), την οποία μπορείτε σιγά - σιγά να εντάξετε σε κάποιες δραστηριότητες μαζί σας, αφήνοντας την σταδιακά και μόνη της με το παιδί. Έχει σημασία η μετάβαση να γίνει αργά και ομαλά και το παιδί να νιώθει ότι αν σας χρειαστεί θα έρθετε. Το άγχος αποχωρισμού μπορεί να γίνει εξουθενωτικό για μια μητέρα, αν νιώθει ότι δε μπορεί να κάνει βήμα χωρίς το παιδί να την αναζητά απεγνωσμένα. Είναι σημαντικό να θυμάστε ότι αυτό είναι προσωρινό και μάλιστα θα έρθει και μια μέρα όπου πιθανό να το παρακαλάτε εσείς για αγκαλιά και εκείνο να αρνείται! Το κακό είναι ότι όσο περισσότερο ο γονιός προσπαθεί να "ξεκολλήσει" το παιδί από πάνω του, τόσο το νιώθει το παιδί και 'γαντζώνεται" περισσότερο! Η λύση βρίσκεται συχνά στην υπομονή και στο να είστε όσο διαθέσιμη γίνεται τις ώρες που βρίσκεστε εκεί. Ένα παιδί που εισπράττει άμεση ανταπόκριση στις ανάγκες του αναπτύσσει μια ασφαλή προσκόλληση στους γονείς του, κοινωνικοποιείται και αυτονομείται γρηγορότερα.

Λουίζα Θεοφάνους , Συμβουλευτική Ψυχολόγος Γεωργια Μιχοπουλου




Μείνετε ενημερωμένοι για την υγεία του παιδιού σας

Εισάγετε την ημερομηνία γέννησης του παιδιού σας